متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۸۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مصور نگهت ساغر چه رنگ زند
۲
مگر جنون کند و خامه در فرنگ زند
۳
چنین‌که نرگست از ناز سرگران شده است
۴
ز سایهٔ مژه ترسم به سرمه سنگ زند
۵
به گلشنی که چمن در رکاب بخرامی
۶
حنا ز دست تو گیرد گل و به رنگ زند
۷
ز سعی خاک به گردون غبار نتوان برد
۸
به دامن تو همان دامن تو چنگ زند
۹
دل گرفتهٔ ما قابل تصرف نیست
۱۰
کسی چه قفل بر این خانه‌های تنگ زند
۱۱
گشودن مژه مفت نفس‌شماری ماست
۱۲
شرر دگر چه‌قدر تکیه بر درنگ زند
۱۳
جهان ادبگه‌ دل‌هاست بی‌نفس می‌باش
۱۴
مباد آینه‌ای زین میانه زنگ زند
۱۵
دل شکسته جنون بهانه‌جو دارد
۱۶
که رنگ اگر شکنم شیشه بر تُرنگ زند
۱۷
نموده‌اند ز دست نوازش فلکم
۱۸
دمی که گاه غضب بر زمین پلنگ زند
۱۹
ز خویش غیر تراشیده‌ای‌، کجاست جنون
۲۰
که خنده‌ای به شعور جهان بنگ زند
۲۱
به ساز عجز برآ عذرخواه آفت باش
۲۲
هجوم آبله کمتر به پای لنگ زند
۲۳
ز بیدلی قدح انفعال سودایم
۲۴
به شیشه‌ای‌که ندارم‌کسی چه سنگ زند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.