غزل شمارهٔ ۱۳۹۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر خاک نشینان علم افراخته باشند
۲
چون آبلهٔ پا سپر انداخته باشند
۳
از خجلت پرداز گلت مانی و بهزاد
۴
پیداستکه روها چقدر ساخته باشند
۵
پیش عرق شرم تو نتوان مژه برداشت
۶
دستی چو غریق از ته آب آخته باشند
۷
چون کاغذ آتش زده کو طاقت دیدار
۸
گو خلق هزار آینه پرداخته باشند
۹
صبح و شفقی چند که گل میکند اینجا
۱۰
رنگ همه رفتهست کجا باخته باشند
۱۱
مقصد طلبان جوش غبارند در این دشت
۱۲
بگذار دمی چند که میتاخته باشند
۱۳
حرص و هوس آوارهٔ وهمند چه تدبیر
۱۴
ای کاش به این گوشهٔ دل ساخته باشند
۱۵
یارب نرمد ناله ز خاکستر عشاق
۱۶
در خاک هم این سوختگان فاخته باشند
۱۷
عمریست نفس میکشم و میروم از خویش
۱۸
این بار دل از دوش که انداخته باشند
۱۹
هر اشک سراغی ز دل خون شدهای داشت
۲۰
آن چیست در این بوته که نگداخته باشند
۲۱
بیدل به تغافلکدهٔ عجز نهان باش
۲۲
تا خلق تو را آن همه نشناخته باشند
