متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۱۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از بسکه به تحصیل غنا حرص توجان ‌کند
۲
قبر است نگینی‌ که به نام تو توان‌ کند
۳
جزتخم ندامت چه‌کند خرمن ازبن دشت
۴
بیحاصل جهدی‌که زمین دگران‌کند
۵
چون شمع درین ورطه فرو رفت جهانی
۶
رستن چه خیال است ز جاهی‌که زبان‌کند
۷
امروز به حکم اثر لاف تهور
۸
رستم زن مردی‌ست ‌که بال مگسان‌ کند
۹
در هر کف ‌خاکی دو جهان ‌ریشهٔ مستی‌ است
۱۰
با قوت تقوا نتوان بیخ رزان‌کند
۱۱
زهاد ز بس جان به لب صرفهٔ ریشند
۱۲
در ماتم این مرده‌دلان مو نتوان ‌کند
۱۳
فریاد که راهی به حقیقت نگشودیم
۱۴
نقبی‌که به دل‌کند نفس سخت نهان‌کند
۱۵
چون غنچه به جمعیت دل ساخته بودیم
۱۶
این عقده‌که واکردکه ما را ز میان‌کند
۱۷
در دل هوسی پا نفشرد از رم فرصت
۱۸
هر سبزه ‌که برریشه زد این آب روان ‌کند
۱۹
پیچ و خم این عقده ‌گشودیم به پیری
۲۰
یعنی‌که به دندان نتوان دل ز جهان ‌کند
۲۱
بیدل نه به دنیاست قرارت نه به عقبا
۲۲
خورده است خدنگ تو ازین هفت‌ کمان ‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.