متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۲۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هوس جنون‌زدهٔ نفس به کدام جلوه کمین کند
۲
چو سحر به گرد عدم تند که تبسم نمکین کند
۳
ز چه سرمه رنج ادب کشم که خروش جنون حشم
۴
به هزار عرصه‌کشد الم نفسی‌که پرده‌نشین‌کند
۵
ز خموشی ادب امتحان‌، به فسردگی نبری‌گمان
۶
که کمند نالهٔ عاشقان‌، لب برهم آمده چین کند
۷
سر بی‌نیازی فکر را به بلندیی نرسانده‌ام
۸
که به جز تتبع نظم من‌، احدی خیال زمین کند
۹
زفسون فرصت وهم و ظن‌، بگداخت شیشهٔ ساعتم
۱۰
که غبار دل به هم آرد و طلب شهور و سنین ‌کند
۱۱
ز بهار عبرت جزوکل‌، به‌گشاد یک مژه قانعم
۱۲
چه‌کم است صیقلی از شرر،‌که نگاه آینه‌بین‌کند
۱۳
پی عذر طاقت نارسا، برو آنقدرکه کشد دلت
۱۴
ته پاست منزل رهروی‌که به پشت آبله زین‌کند
۱۵
نه بقاست مایهٔ فرصتی‌، نه نفس بهانهٔ شهرتی
۱۶
به خیال خنده زندکسی‌که تلاش‌ نقش نگین‌کند
۱۷
چقدر در انجمن رضا، خجل است جرأت مدعا
۱۸
که دل از فضولی نارسا، هوس چنان و چنین‌کند
۱۹
ز حضور شعلهٔ قامتی‌، ز خیال فتنه علامتی
۲۰
نرسیده‌ام به قیامتی‌، که کسی گمان یقین کند
۲۱
به چه ناز سجده اداکند، به در تو بیدل هیچکس
۲۲
که به نقش پا برد التجا و خطی نیاز جبین‌ کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.