متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۲۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بسکه بی‌روپت بهارم ‌کلفت انشا می‌کند
۲
چون حنا رنگ از گرانی سایه پیدا می‌کند
۳
گر نه باد صبح چین طره‌ات وا می‌کند
۴
نسخهٔ جمعیت ما را که اجزا می‌کند
۵
عضو عضوم‌بسکه می‌بالد به‌سودای جنون
۶
وسعت دامان داغ ایجاد صحرا می کند
۷
همت !ز تدبیر بیجا تاکجا خجلت‌کشد
۸
ای جنون رحمی که ما را هوش رسوا می‌کند
۹
نسخهٔ هستی ز بس دقت سواد افتاده است
۱۰
چشم برهم بسته حل این معما می‌کند
۱۱
جنس درد بیکسی ‌کم نیست در بازار ما
۱۲
گر شنیدن مایه دارد ناله سودا می‌کند
۱۳
جلوه از شوخی‌ نقاب حیرتی افکنده است
۱۴
رنگ صهبا در نظرها کار مینا می‌کند
۱۵
دیده ما را خمار شوخی رفتار او
۱۶
عاقبت خمیازه‌ ای نقش کف پا می‌کند
۱۷
چون ‌شود بیحاصلی ‌معلوم‌ مطلب حاصل‌ست
۱۸
حاجت ما را روا نومیدی ما می‌کند
۱۹
گر چنین بالد هوای پر فشانیهای شوق
۲۰
آه ما را ربشهٔ ‌تخم ثریا می‌کند
۲۱
در شکست آرزو تعمیر آزادی‌ گم است
۲۲
بال چون بر هم خورد پرواز پیدا می کند
۲۳
سنگ بر تدبیر زن‌، ‌کار کس اینجا بسته نیست
۲۴
یک شکستن صد کلید از قفل انشا می‌کند
۲۵
رهبر مقصود بیدل وحشت ‌از خویش‌ است‌ و بس
۲۶
سیل چون مطلق عنان شد سیر دربا می‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.