متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود
۲
یا رب شکست‌شیشهٔ‌ من از چه سنگ بود
۳
از کشتنم نشد شفقی طرف دامنی
۴
خونم درپن ستمکده نومید رنگ بود
۵
تا صاف‌ گشت آینه خود را ندیدم ام
۶
چون سایه نقش هستی من جمله زنگ بود
۷
عالم به خون تپیدهٔ نومیدی من است
۸
جستن ز صیدگاه مرادم خدنگ بود
۹
حسن از غبار شوخ‌نگاهان رمیده است
۱۰
اینجا هجوم آینه پشت پلنگ بود
۱۱
همت نمی‌رود به سر ترک اختیار
۱۲
ازخویش رفتنم به رهت عذر لنگ بود
۱۳
عنقای دیگرم که ز بنیاد هستی‌ام
۱۴
تا نام‌، شوخی اثری داشت‌، ننگ بود
۱۵
در دل برون دل دو جهان جلوه رنگ ریخت
۱۶
این جامه بر قد تو چه مقدارتنگ بود
۱۷
از بس که بی‌دماغ تماشای فرصتیم
۱۸
ما را به خود نیامده رفتن درنگ بود
۱۹
بیدل‌،‌که داشت جلوه‌ که از برق خجلتش
۲۰
در مجلس بهار چراغان رنگ بود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.