متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۰۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هرکه را دیدم ز لاف ما و من شرمنده بود
۲
شخص‌هستی‌چون‌سحر هرجانفس‌زد خنده‌بود
۳
ماجرای چرخ با دلها همین امروز نیست
۴
دانه‌ای گر داشت دایم آسیا گردنده بود
۵
خودفروشان خاک گردیدند و نامی چند ماند
۶
عالمی عنقاست اینجا نیستی پاینده بود
۷
خلق از بی‌اتفاقی ننگ خفت می‌کشد
۸
پنبه‌ها ربطی اگر می‌داشت دلق و ژنده بود
۹
آرزوها در کمین نقب شهرت خاک شد
۱۰
نام هم بهر فرورفتن زمینی‌ کنده بود
۱۱
صورت آیینه جز مستقبل تمثال نیست
۱۲
بی‌تکلف رفتهٔ ما بود اگر آینده بود
۱۳
نرگسستانهاست گلجوش از غبار این چمن
۱۴
خوش نگاهی از حیا چشمی به‌ خاک افکنده بود
۱۵
بر سر فرهاد تا محشر قیامت می‌کند
۱۶
تیشه‌ای ‌کز بی‌تمیزی روی شیرین‌ کنده بود
۱۷
عالمی‌ زین انجمن‌در خود نفس‌دزدید و رفت
۱۸
تا کجا بوی چراغ زندگانی ‌گنده بود
۱۹
مستی و مخموری این بزم بی‌تغییر نیست
۲۰
باده تا بوده است یکسر رنگ گرداننده بود
۲۱
نُه فلک دیدیم و نگرفتیم ایراد دویی
۲۲
از دم یک ‌شیشه‌گر این‌ شیشه‌ها آکنده بود
۲۳
دوش جبر و اختیاری مبحث تحقیق داشت
۲۴
جز به حیرت دم نزد بیدل چه سازد بنده بود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.