متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به‌کوی‌دوست‌که تکلیف بی‌نشانی بود
۲
غبار گشتنم اظهار سخت ‌جانی بود
۳
ز ناتوانی شبهای انتظار مپرس
۴
نفس‌ کشیدن من بی ‌تو شخ‌کمانی بود
۵
گذشتم از سر هستی به همت پیری
۶
قد خمیده پل آب زندگانی بود
۷
به هیچ جا نرسیدم ز پرفشانی جهد
۸
چو شمع شوخی پروازم آشیانی بود
۹
خوش آن‌نشاط‌که از جذبهٔ دم تیغت
۱۰
چو اشک خون مرا بی‌قدم روانی بود
۱۱
من از فسرده‌دلی نقش پا شدم ورنه
۱۲
به طالع ‌کف خاک من آسمانی بود
۱۳
گلی نچیده‌ام از وصل‌، غیر حیرانی
۱۴
مراکه چون مژه آغوش ناتوانی بود
۱۵
فغان که چارهء بیتابی‌ام نیافت کسی
۱۶
به رنگ نالهٔ نی دردم استخوانی بود
۱۷
چه نقشهاکه نبست آرزو به فکر وصال
۱۸
خیال بستن من بی ‌تو کلک مانی بود
۱۹
ز بسکه داشت سرم شورتیغ او بیدل
۲۰
چو صبح خندهٔ زخمم نمک‌فشانی بود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.