متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شوخی‌، بهار طبع چمن‌زاد می‌شود
۲
چندان که سرو قد کشد آزاد می‌شود
۳
وضع جهان صفیر گرفتاری هم است
۴
مرغ به دام ساخته صیاد می‌شود
۵
گردی‌ست جسته ما و من از پردهٔ عدم
۶
آخر خموشی این همه فریاد می‌شود
۷
تا چند دل ز هم نگدازد فسون عشق
۸
سندان هم آب از دم حداد می‌شود
۹
فیض صفا ز صحبت پاکان طلب‌کنید
۱۰
آهن ز سیم بیضهٔ فولاد می‌شود
۱۱
شب شد بنای شمع مهیای آتشست
۱۲
پروانه کو که خانه‌اش آباد می‌شود
۱۳
تا عبرتی به فهم رسانی به عجز کوش
۱۴
رنگ شکسته سیلی استاد می‌شود
۱۵
نقاش یک جهان هوسم کرد لاغری
۱۶
موی ضعیف خامهٔ بهزاد می‌شود
۱۷
جام تغافلش چقدر دور ناز داشت
۱۸
داد از فرامشی که مرا یاد می‌شود
۱۹
زین آتشی که عشق به جانم فکنده است
۲۰
گر آب بگذرد ز سرم باد می‌شود
۲۱
وحدت ز خودفروشی تعداد کثرت است
۲۲
یک بر یکی دگر زده هفتاد می‌شود
۲۳
بیدل معانی تو چه اقبال داشته‌ست
۲۴
چشم حسود بیت ترا صاد می‌شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.