متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ازکجا آیینه با مردم موافق می‌شود
۲
شخص را تمثال خود دام علایق می‌شود
۳
غیر نیرنگ تحیر در مقابل هیچ نیست
۴
بی‌نقابیهای ما معشوق و عاشق می‌شود
۵
عالم اسماست‌، از صوت و صدا غافل مباش
۶
خلق ازامداد هم مرزوق و رازق می‌شود
۷
در جهان بی‌نیازی فرق عین و غیر نیست
۸
عمرها شد خالق عالم خلایق می‌شود
۹
کم‌کمی ذرات چون‌جوشید با هم عالمی‌ست
۱۰
وضع قنطاری‌ که دیدی جمع دانق می‌شود
۱۱
هوش‌می‌باید، زبان‌سرمه هم بی‌حرف نیست
۱۲
با سخن‌فهمان خط مکتوب ناطق می‌شود
۱۳
آرزو از طبع مستغنی به هرجا کرد گل
۱۴
بی‌تکلف گر همه عذراست وامق می‌شود
۱۵
میل دنیا انفعال‌غیرت مردی مخواه
۱۶
زبن‌هوس‌ گر صاحب‌تقواست فاسق می‌شود
۱۷
اختلاط نفس ظالم خیر ما را کرده شر
۱۸
آب‌ با آتش چو جوشی خورد محرق می‌شود
۱۹
هرچه باشی از مقیمان در اقرار باش
۲۰
کاذب قایل به‌ کذب خویش صادق می‌شود
۲۱
عمر ارذل از گرانجانی وبال کس مباد
۲۲
زندگی چون امتداد آرد تب دق می‌شود
۲۳
عدل نپسندد خلاف وضع استعداد خلق
۲۴
بپدل اینجا آنچه بهر ماست لایق می‌شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.