متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۶۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آتش شوق طلب آنجا که روشن می‌شود
۲
گر همه مژگان به هم آریم دامن می‌شود
۳
داغ را آیینهٔ تسلیم باید ساختن
۴
ورنه ما را ناله هم رگهای گردن می شود
۵
مدت موهوم عمرآخرنفس طی می‌کند
۶
رشته چون ره‌ کوته از رفتار سوزن می‌شود
۷
در سواد فقر دارد جوهر تحقیق نور
۸
چون جهان تاریک گردد شمع روشن می‌شود
۹
شیشه و سنگ آتش و آبند دور از کوهسار
۱۰
عالمی با هم جدا از اصل دشمن می‌شود
۱۱
از لب خندان به چشم جام می می‌گردد آب
۱۲
عشرت سرشار هم سامان شیون می‌شود
۱۳
پر میفشان بر دل ما دامن زلف رسا
۱۴
زین اداها سبحه زنار برهمن می‌شود
۱۵
ختم‌کار جستجو بر خاک عجز افتادنست
۱۶
اشک چون ماند از دویدنها چکیدن می‌شود
۱۷
گر تو هم از خود برون آیی جهان دیگری
۱۸
دانه خود را می‌دهد بر باد و خرمن می‌شود
۱۹
بیقراران جنون را منع وحشت مشکل است
۲۰
ناله را زنجیر هم سامان رفتن می‌شود
۲۱
نقش من‌گرد فنا، گل کردن من نیستی
۲۲
چرخ هم خاک است اگر آیینهٔ من می‌شود
۲۳
بیدل‌ امشب بسمل تیغ تمنای کی‌ام
۲۴
بال من برگ گل از فیض تپیدن می‌شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.