غزل شمارهٔ ۱۵۷۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
یاد تو آتشی است که خامش نمیشود
۲
حق نمک چو زخم فرامش نمیشود
۳
زین اختلاطها که مآلش ندامت است
۴
خوشدل همان کسی که دلش خوش نمیشود
۵
بوی کباب مجلس تنهاییام خوش است
۶
کانجا جگر ز بینمکی شش نمیشود
۷
ملکیست بیکسی که در آنجا غریب یأس
۸
گر میشود شهید ستمکش نمیشود
۹
بیدل مزبل عقل، شراب تعلق است
۱۰
مست تغافل این همه بیهش نمیشود
