متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۷۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در هوای او دل هر ذره جانی می‌شود
۲
ناله هم در یاد او سرو روانی می‌شود
۳
لفظ عشقی برزبانها رنگ چندین علم ریخت
۴
نقش پا هم بهر پابوست دهانی می‌شود
۵
شوق می‌بالد، گناه شوخی اظهار نیست
۶
مطلب از دل تا به لب آید فغانی می‌شود
۷
گر چنین دارد کمین ناز ضعف پیکرم
۸
صورت آیینه‌ام موی‌میانی می‌شود
۹
آن حنایی پنجه‌ام‌ کز دامن هر برگ گل
۱۰
نوبهار رنگ عیشم را خزانی می‌شود
۱۱
تنگنای کلفتی چون دستگاه هوش نیست
۱۲
ذرهٔ ما گر رود از خود جهانی می‌شود
۱۳
درخور جهد است حاصلهاکه از بهر هما
۱۴
سایه می‌سوزد نفس تا استخونی می‌شود
۱۵
اوج عرفان را که برتر از کمند گفتگوست
۱۶
هر که بر می‌آید از خود نردبانی می‌شود
۱۷
در محبت بسکه مینایم شکست آماده ست
۱۸
اشک هم بر من دل نامهربانی می‌شود
۱۹
نیست بیدل وضع‌ خاموشی نقاب راز عشق
۲۰
سرمه‌هم چون دود شمع اینجا زبانی می‌شود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.