متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۴۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای بیخردان طور تعین نگزینید
۲
با سجده بسازید که اجزای زمینید
۳
درکارگه شیوه تسلیم‌، عروجی‌ست
۴
چندانکه نشان‌ کف پایید جبینید
۵
اینجا طرب وهم اقامت چه جنون است
۶
در خانه نیرنگ حنابندی زینید
۷
امروز پی نام و نشان چند دویدن
۸
فردا که ‌گذشتید نه آنید نه اینید
۹
اندیشهٔ هستی‌ کلف همت مردست
۱۰
دامن ز غباری که نداربد بچینید
۱۱
چون شمع هوس سر به هوا چند فرازید
۱۲
گاهی زتکلف ته پا نیز ببینید
۱۳
زین نسبت دوری که به هستی‌ست عدم را
۱۴
کم نیست‌که چون ذره به خورشید قرینید
۱۵
در عالم تجرید چه فرصت‌ شمریهاست
۱۶
تا صبح قیامت نفس باز پسینید
۱۷
رفتید و نکردید تماشای گذشتن
۱۸
ای ‌کامن دمی چند به یکجا بنشینید
۱۹
هرچند نفس ساز کند صور قیامت
۲۰
در حوصله‌های مگس و پشه طنینید
۲۱
عنقا چه نشان می‌دهد از شهرت موهوم
۲۲
چشمی بگشایید که نام چه نگینید
۲۳
تمثال غبار من و مایید چو بیدل
۲۴
صد سال‌ گر آیینه زدایید همینید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.