متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کو رنگ‌، چه بو؟ جلوهٔ یارست ببینید
۲
گل نیست همان لاله‌عذارست ببینید
۳
زبن برگ ‌گلی چند که آیینهٔ رنگند
۴
آن دست‌ که بیرون نگارست ببینید
۵
آفاق به عرض اثر خویش اسیرست
۶
صیّاد همین گرد شکارست ببینید
۷
بر صفحهٔ آتش‌زدهٔ عمر منازبد
۸
فرصت چقدر سبحه‌ شمارست ببینید
۹
این دشت که جولانگه صد رنگ تمناست
۱۰
ای آبله‌پایان همه خارست ببینید
۱۱
خونگرمی عشق آینه‌پرداز ‌بهارست
۱۲
کو غنچه چه‌گل‌بوس و کنارست ببینید
۱۳
یک سجده نپیمود طلب بی‌عرق شرم
۱۴
پیشانی ما آبله‌دارست ببینید
۱۵
آن رنگ کز اندیشه برون است خیالش
۱۶
دیگر نتوان دید بهارست ببینید
۱۷
عمری‌ست تماشاکدهٔ شوخی نازیم
۱۸
آیینهٔ ما با که دچارست ببینید
۱۹
بیدل ز نفس آینه‌ام یأس خروش است
۲۰
کای دیده‌وران این چه غبارست ببینید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.