متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۴۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یاران در این بیابان از ما اثر مجویید
۲
گمگشتگی سراغیم ما را دگر مجویید
۳
رنگی ‌کزین‌ چمن جست‌،‌با هیچکس نپیوست
۴
گرد خرام فرصت از هر گذر مجویید
۵
خفّت زکفهٔ ما معراج بی‌ وقاری‌ست
۶
خود سنج انفعالیم سنگ از شرر مجویید
۷
در پیری از سر حرص مشکل بود گذشتن
۸
زین تیغ زنگ فرسود آب اینقدر مجویید
۹
پا را جدا ز دامن تمکین چه احتمال است
۱۰
در خانه آنچه ‌گم شد بیرون در مجویید
۱۱
رنگ پریده‌ای هست فرصت کمین وحشت
۱۲
پرواز مقصد ما زین بال و پر مجویید
۱۳
بی دستگاه تحقیق پوچ است ناز فطرت
۱۴
گر مغز معنیی نیست جز مو به سر مجویید
۱۵
عقل و دلایل علم پامال برق عشقند
۱۶
شب ‌را به شمع و مشعل‌ پیش سحر مجویید
۱۷
چون شمع‌، شرم مقصد بر خاک دوخت مژگان
۱۸
سر رفته رفته باشد زین بیشتر مجویید
۱۹
هرجا نفس فروماند بر دل فتاد بارش
۲۰
گم‌گشتن پی موج جز در گهر مجویید
۲۱
جایی‌که یأس بیدل نالد ز بینوایی
۲۲
نم از مژه مخواهید آه از جگر مجویید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.