متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۵۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سعی نفس‌ کفیل ‌توست زحمت جستجو مبر
۲
ربشه دواندنش بس‌ست پای رسیدن ثمر
۳
درخط مرکز وفا ننگ بلند و پست نیست
۴
سر به طواف پا بریم‌ گر نرسد قدم به سر
۵
داغ فسون هستی‌ام معنی دل ز ما مپرس
۶
آینه را نفس زدن برد به عالم دگر
۷
شرکت انفعال خلق جوهر نشئهٔ حیاست
۸
بر نم جبهه‌ام فزود دامن هرکه‌گشت تر
۹
عمرگذشت و می‌کشد ساز ادب ترانه‌ام
۱۰
ناله‌ای از میان او یک دو عدم به پرده‌تر
۱۱
دل به ادبگه وفا داشت سراغ مدعا
۱۲
شاهد پردهٔ حیا گفت همان برون در
۱۳
درخور عرض راز دل بخیه‌گشاست زخم لب
۱۴
تا ندرند پرده‌ات پردهٔ هیچکس مدر
۱۵
طور ز آه بیدلی سینه به برق داد و سوخت
۱۶
عشق گر این پیام اوست وای به حال نامه‌بر
۱۷
آینه زنگ خورد و رفت‌ صیقل‌ ما چه ممکن است
۱۸
از شب ما سلام گوی شام تو گر شود سحر
۱۹
عجز به سر نمی‌کشد غیر کدورت از صفا
۲۰
سیر پری ز سنگ کن بی‌نفس است شیشه‌گر
۲۱
طاقت یک جهان طلب در دل بی‌دماغ سوخت
۲۲
راه هزار موج زد آبله‌پایی‌گهر
۲۳
بیدل اگر نشسته‌ایم راه هوس نبسته‌ایم
۲۴
دامن ماست زیر سنگ نی سر ما به زیر پر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.