متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۸۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در چمن تا قامتش انداز شوخی‌کرد سر
۲
سرو خاکستر شد و پرواز قمری‌کرد سر
۳
بی‌نیازی لازم اقبال عشق افتاده است
۴
عجز مجنون آخر استغنا به لیلی‌کرد سر
۵
آسمان‌عمری‌ست در ایجاد دل خول می‌خورد
۶
تاکجا بحر ازگهر خواهد تسلی‌کرد سر
۷
زین محیطش بیش نتوان برد جز رنج پری
۸
از رگ گردن چو موج آنکس‌که دعوی‌کرد سر
۹
در حقیقت هیچکس از هیچکس ممتاز نیست
۱۰
نور با ظلمت در این محفل مساوی‌کرد سر
۱۱
شاهد بیباکی‌گردون هجوم انجم است
۱۲
جوش ساغر داشت ‌کاین طاووس مستی ‌کرد سر
۱۳
قابل جولان اشکم عرصهٔ دیگر کجاست
۱۴
هر دو عالم خاک شدکاین طفل بازی‌کرد سر
۱۵
بسکه فرصت برگذشتن محمل تعجیل داشت
۱۶
تا دم از فردا زدم افسانهٔ دی‌کرد سر
۱۷
مقصدکلی به فکرکار خویش افتادنست
۱۸
بی‌گریبان نیست هر راهی‌که خواهی‌کرد سر
۱۹
بیدل از وضع ادب مگذر که گوهر در محیط
۲۰
پای سعی موج را از ترک دعوی کرد سر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.