غزل شمارهٔ ۱۶۸۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ز صبح طلعتش آیینهٔ دل را صفا بنگر
۲
ز شام طرهاش چون شب دلیل بخت ما بنگر
۳
به کشت صبر ما برق نگاهش را تماشا کن
۴
ز چین ابرویش دندانهٔ داس بلا بنگر
۵
به پای زلف از هر حلقه خلخالی تماشاکن
۶
به دست نرگس بیمارش از مژگان عصا بنگر
۷
غبار خاطر خورشید از خطش برون آمد
۸
به باغ دلفریبی شوخی این سبزه را بنگر
۹
به جای خندههای غفلت گل درگلستانها
۱۰
ز موج اشک بلبل در گلستان حیا بنگر
۱۱
نشان مردمی بیدل چه جویی از سیهچشمان
۱۲
وفا کن پیشه و زین قوم آیین جفا بنگر
