متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۹۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نمی‌گویم به‌گردون سیرکن یا بر هوا بنگر
۲
نگاهی ‌کرده‌ای ‌گل تا توانی پیش پا بنگر
۳
به پرواز هوا تاکی عروج آهستگی غفلت
۴
حضیض قدر جاه از سایهٔ بال هما بنگر
۵
نگردی ازگرانیهای بار زندگی غافل
۶
به عبرت آشناکن دیده و قد دوتا بنگر
۷
تو ای زاهد مکن چندین جفا در حق بینایی
۸
برآ از خلوت و کیفیت صنع خدا بنگر
۹
حباب بیسر و پایت پیامی دارد از دریا
۱۰
که ای غافل زمانی خویش را از ما جدا بنگر
۱۱
چو نی از ناتوانی ناله‌ها در لب‌گره دارم
۱۲
نفس‌ کن صرف امداد من و عرض نوا بنگر
۱۳
در این‌گلزار هر سو شبنمی بر خاک می‌غلتد
۱۴
به حال خندهٔ‌ گل ‌گریه‌ها دارد هوا بنگر
۱۵
خرام سیل در وبرانه‌ها دارد تماشایی
۱۶
ز رفتارت قیامت می‌رود بر دل بیا بنگر
۱۷
جبینی‌سود و رنگ تهمت خون بست برپایت
۱۸
به آیین ادب‌گستاخی رنگ حنا بنگر
۱۹
به انصاف حیا تا پردهٔ روی حسد بندی
۲۰
به‌آن‌چشمی‌که‌خود را دیده‌باشی سوی ما بنگر
۲۱
ز ساز رفتن است آماده همچون شمع اجزایت
۲۲
سراپای خود ای غافل به چشم نقش پا بنگر
۲۳
اثرهای مروت از سیه‌چشمان مجو بیدل
۲۴
وفا کن پیشه و زین قوم‌، آیین جفا بنگر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.