متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۹۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
حکم دل دارد ز همواری سر و روی‌ گهر
۲
جز به روی خود نغلتیده‌ست پهلوی‌گهر
۳
خواه دنیا، خواه عقباگرد بیتاب دل است
۴
بحر و ساحل ریشه‌گیر از تخم خودروی‌ گهر
۵
ذوق جمعیت جهانی را به شور آورده است
۶
در دماغ بحر افتاد ازکجا بوی‌گهر
۷
خاک افسردن به فرق اعتبار خودسری
۸
قطره بار دل‌کشد تاکی به نیروی‌گهر
۹
آبرو دست از تلاش ‌کار دنیا شستن است
۱۰
خاک ساحل باش ای نامحرم خوی‌گهر
۱۱
مدعا زین جستجو افسردن است آگاه باش
۱۲
هرکجا موجی‌ست از خود می‌رود سوی ‌گهر
۱۳
خفّت اهل وقار از بی‌تمیزیها مخواه
۱۴
قطره را نتوان نشاندن در ترازوی‌گهر
۱۵
موج استغناست خشکی در قناعتگاه فقر
۱۶
بی‌نمی در طبع ما آبی‌ست از جوی‌گهر
۱۷
کس به آسانی نداد آرایش اقبال ناز
۱۸
موج چوگانها شکست از بردن گوی گهر
۱۹
فکر خویش آن نیست‌کز دل رفع ننمایی دویی
۲۰
فرق نتوان یافت از سر تا به زانوی گهر
۲۱
غازهٔ اقبال من خاک ره فقر است و بس
۲۲
بیدل از گرد یتیمی شسته‌ام روی‌ گهر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.