متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۰۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر
۲
هر چند رهت تا سر زانوست بلد گیر
۳
فرصت اثر کاغذ آتش زده دارد
۴
چشمی به خیال آب ده و عمر ابد گیر
۵
پس از توگذشته‌ست غبار رم فرصت
۶
زین مدّ امل آب به غربال و سبد گیر
۷
بی مغزی از این بحر فتاده‌ست به ساحل
۸
گیرم‌ گهرت آینه پرداخت ز بد گیر
۹
خلقی به غبار هوس پوچ نفس سوخت
۱۰
چندی تو هم از وهم پی جان و جسد گیر
۱۱
قدرت به جز اخلاق ز مردان نپسندد
۱۲
گیرایی اگر دست دهد ترک حسد گیر
۱۳
گرتربیت خلق بد و نیک ضروری است
۱۴
چون زر سر بیمغز خران زیر لگد گیر
۱۵
ناموس غنا درگروکسوت فقرست
۱۶
گر آب رخ آینه خواهی به نمد گیر
۱۷
کارت به خود افتاده‌، چه دنیا و چه عقبا
۱۸
هرگاه قبول خودی اینها همه رد گیر
۱۹
جز ذات احد نیست‌، چه تشبیه و چه تنزیه
۲۰
خواهی صنم ایجاد کن و خواه صمد گیر
۲۱
بیدل غم آوارگی دیر و حرم چند
۲۲
آن راه‌ که دور از بر خویش است بلد گیر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.