غزل شمارهٔ ۳۹۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کجاست نشتر مژگان دوست تا دل ریش
۲
هزار چرخ زند بی خودانه بر سر بیش
۳
تو هم ز بتکده آیی و طواف کعبه کنی
۴
اگر نقاب گشایم ز حسن طینت خویش
۵
همه ز عاقبت اندیش اند سرگردان
۶
من این فریب نخوردم ز عقل دور اندیش