متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · شاه و درویش

بخش ۳۲ - وصف غزال کوهی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در صف آهوان غزالی بود
۲
کش عجب نازنین جمالی بود
۳
عالم از بوی نافه‌اش مشکین
۴
پیش او آهوی ختن مسکین
۵
شوخ چشمی به غمزه شعبده‌باز
۶
چشم شوخش تمام عشوه و ناز
۷
گویی آن چشم شوخ در بازی
۸
شوخ‌چشمی‌ست در نظربازی
۹
گرچه بودند آهوان خیلی
۱۰
بد گدا را به سوی او میلی
۱۱
هر دم از مژه جای او می‌رُفت
۱۲
هر نفس در هوای او می‌گفت
۱۳
چشم او چشم شاه را مانند
۱۴
آن بلای سیاه را مانند
۱۵
نافه ی او که مشک چین دارد
۱۶
بوی آن زلف عنبرین دارد
۱۷
نفسش مشک‌بار می‌آید
۱۸
زان نفس بوی یار می‌آید
۱۹
من سگ آهویی که هر نفسی
۲۰
خوش دلم می‌کند به یاد کسی
۲۱
چون مرا نیست رنگی از رویش
۲۲
لاجرم شادمانم از بویش
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.