غزل شمارهٔ ۳۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خلق را قصهٔ حسن پری از یاد رود
۲
هرکجا ذکری از آن شوخ پریزاد رود
۳
هر شکایت که مرا از تو بود در دل تنگ
۴
چون کنم یاد وصالت همه از یاد رود
۵
هرکجا کز رخ و بالای تو گویند سخن
۶
ظلم باشدکه حدیث ازگل و شمشاد رود
۷
وقت آنست که تا سنبلهٔ چرخ مرا
۸
از غم سنبل گیسوی تو فریاد رود
۹
از طرب عارف و عامی همه در رقص آیند
۱۰
هرکجا ذکری از آن حسن خداداد رود
۱۱
خون شود دجله ز اشک از خبر گریهٔ من
۱۲
وقتی از خطهٔ کرمان سوی بغداد رود
۱۳
آن نه بالاست بلاییست که از رفتن او
۱۴
دل و دین و سر و سامان همه بر باد رود
۱۵
با زبان چو منی خاصه که در مدحت شاه
۱۶
ستمست ار سخن از سوسن آزاد رود