متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
قاآنی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلبران اخترند و تو ماهی
۲
نیکوان لشکرند و تو شاهی
۳
چندگویی دلت چگونه بود
۴
تو درون دلی خود آگاهی
۵
بس درازستی ای شب یلدا
۶
لیک با زلف دوست کوتاهی
۷
اول از دشمنان برآورگرد
۸
آخر از دوستان چه می‌خواهی
۹
ماه نو خوانمت از آنکه به حسن
۱۰
می‌فزایی همی نیمکاهی
۱۱
یوسف ار با تو لاف حسن زند
۱۲
گو تو هرچند صاحب جاهی
۱۳
لیک من چاه بر زنخ دارم
۱۴
کف به زیر زنخ تو در چاهی
۱۵
لاف طاقت مزن دلاکه ترا
۱۶
شیر پنداشتیم و روباهی
۱۷
گفتی از طاقتم چوکوه گرن
۱۸
چون بدیدم سبک‌تر ازکاهی
۱۹
پنجه با باد کمترک می‌زن
۲۰
ای که از ضعف کمتر ازکاهی
۲۱
چونی از هجر دوست قاآنی
۲۲
تن پر از زخم و دل پر از آهی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.