شمارهٔ ۴۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای داورگیتی که بود شهرهٔ آفاق
۲
چون مهر فلک هرکه به حان مهر تو ورزد
۳
دارد رخم از خون جگر رنگ طبرخون
۴
با آنکه بود شعر مرا طعم طبر زد
۵
این پارسیان راکه به صد بیت ستودم
۶
مسکین تنم از همت این طایفه لرزد
۷
صد بیت که هر بیتش ارزد به دوصد ملک
۸
گویا بر ایشان به یکی ملک نیرزد