شمارهٔ ۱۱۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
میر زمانه‌ای که نگردد مرا زبان
۲
در کام جز برای ثنا و دعای تو
۳
ای کاش وعده‌های‌تو درصدق و راستی
۴
بودی چو شعرهای من اندر ثنای تو
۵
اکنون مرا رسیده به خاطر لطیفه‌ای
۶
از وعدهٔ دروغ کلاه و قبای تو
۷
جاوید تاکه هست به دیوان روزگار
۸
نام و نشان مدح من و مرحبای تو
۹
وارونهٔ کلاه که گفتی برای من
۱۰
وارونهٔ قباکه ندادی برای تو
۱۱
بگذشتم از کلاه و قبا چون شد آن کتاب
۱۲
کش وصف کرد فک‌رت معجزنمای تو
۱۳
اعدات از جفای تو یارب چه می‌کشند
۱۴
گر این بود وفای تو با اولیای تو