غزل شمارهٔ ۴۳۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
رفتیم و با غمت دل پر خون گذاشتیم
۲
جان را به صیدگاه تو در خون گذاشتیم
۳
رفتیم و دل رمیده و شبدیز غیر را
۴
با شوق بی عنانی گلگون گذاشتیم
۵
رفتیم و توبه کرده ز میخانهٔ مراد
۶
میل قدح به آن لب میگون گذاشتیم
۷
رفتیم و در زمانه ز غمنامه های تو
۸
نشنودهٔ غم تو به مجنون گذاشتیم
۹
رفتیم و انتقام ستم های غیر را
۱۰
با عادت طبیعت گردون گذاشتیم
۱۱
رفتیم عرفی از چمن وصل ناامید
۱۲
در دل هوای آن قد موزون گذاشتیم