غزل شمارهٔ ۴۵۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به شرح غم نفس را ریش کردیم
۲
درون را عافیت اندیش کردیم
۳
طمع بردیم چندان بر در عشق
۴
که از درد غمش درویش کردیم
۵
اگر رفیتم در جنت مکن عیب
۶
که اول درد و غم را پیش کردیم
۷
جنون با ما نکرد این تیغ بازی
۸
که ما با عقل دور اندیش کردیم
۹
اگر خواریم عرفی جرم او نیست
۱۰
تحمل های بیش از بیش کردیم