غزل شمارهٔ ۴۹۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نالنده ام ز درد مگر بلبلم
۲
جوشنده ام به حسن مگر شبنم گلم
۳
گر نه قیامتم ز چه لبریز فتنه ام
۴
ور نه ندامتم ز چه عین ناملم
۵
دل موج خیز درد و جبین صاف از گره
۶
دریای اضطرابم و کوه تحملم
۷
ای مدعی بمیر که از تکیهٔ رضا
۸
منت فروش دوش و کنار توکلم
۹
عرفی خموش یی بگزینم که در بهار
۱۰
گل بیندم به باغ و نداند که بلبلم