غزل شمارهٔ ۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نور تجلی او ساخت منور مرا
۲
صورت او شد پدید کرد مصور مرا
۳
پیر خرابات عشق داد مرا جام می
۴
ساقی رندان خود کرد مقرر مرا
۵
عقل دمی دور شو از بر رندان عشق
۶
مستم و تو هشیار نیست تو در خور مرا
۷
مجلس تو آن تو مجمع من آن من
۸
فکر پریشان تو را زلف معنبر مرا
۹
عاشق و معشوق و عشق هر سه بر ما یکیست
۱۰
در دو جهان هست نیست جز یک دیگر مرا
۱۱
ذات ز روی صفات گشته به من آشکار
۱۲
عشق برای ظهور ساخته مظهر مرا
۱۳
بندهٔ هر سیدم سید هر بنده ام
۱۴
حکم خرابات داد خواجهٔ قنبر مرا