غزل شمارهٔ ۱۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خانهٔ دل سرای جانان من است
۲
خلوت خاص حضرت جان است
۳
بزم عشق است مجلس جانم
۴
ساقیش بندگی جانان است
۵
عشق سر‌مست توبه ام بشکست
۶
بی‌گناهم مرا چه تاوان است
۷
دُرد دردش مدام می‌نوشم
۸
ذوق مستی جانم از آن است
۹
سخنی خوش به ذوق می‌گویم
۱۰
قصه‌ام داستان مستان است
۱۱
رندم و ساکن خراباتم
۱۲
زانکه این گوشه وقف رندان است
۱۳
نالهٔ عاشقانهٔ سید
۱۴
بلبل مست گلشن جان است