غزل شمارهٔ ۱۵۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در گوشهٔ میخانه کسی را که مقام است
۲
ناقص نتوان گفت که او رند تمام است
۳
از روز ازل تا به ابد عاشق و مستیم
۴
خود خوشتر از این دولت جاوید کدامست
۵
با ساقی رندان خرابات حریفیم
۶
دائم بود آن ساقی و آن عشق مدام است
۷
بی نام و نشان شو که درین کوی خرابات
۸
بی نام و نشان هر که شود نیک به نام است
۹
می نوش می عشق که پاکست و حلالست
۱۰
این می نه شرابیست که در شرع حرام است
۱۱
خوش جام حبابی که پر از آب حیاتست
۱۲
مائیم چنین همدم و پیوسته به کام است
۱۳
سلطان جهان بندهٔ سید شده از جان
۱۴
این بندهٔ آن خواجه که در عشق غلامست