غزل شمارهٔ ۱۷۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عشق او سلطان ملک جان ماست
۲
اینچنین ملک و چنین سلطان کراست
۳
پادشاه هفت اقلیم ای عزیز
۴
نزد این سلطان درویشان گداست
۵
با وجود او کرا باشد وجود
۶
ور تو گوئی هست آن عین خطاست
۷
رند سر مستیم و با ساقی حریف
۸
همچو ما رندی در این عالم نخاست
۹
دُرد درد عشق او نوشیده ایم
۱۰
دُرد درد عشق او ما را دواست
۱۱
مجلس عشقشت و ما سرمست او
۱۲
شاهد میخانه در فرمان ماست
۱۳
نعمت الله در همه عالم یکیست
۱۴
لاجرم او سید هر دو سراست