Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما غرقهٔ آبیم چنین تشنه عجیبست
۲
در خانهٔ خویشیم و غریبیم غریبست
۳
در عین وصالیم و گرفتار فراقیم
۴
ما دور ز یاریم ولی یار قریبست
۵
درماندهٔ دردیم ولی خرم و شادیم
۶
ما را چه غم از درد چو محبوب طبیبست
۷
در دیدهٔ مجنون همه جا صورت لیلی است
۸
در چشم محبان همه معنی حبیب است
۹
ای عقل تو مخموری و من عاشق سرمست
۱۰
غوغا مکن ای خواجه که این هردو حبیبست
۱۱
لاهوت تو چون موسی و ناسوت تو مابوت
۱۲
معنی تو چون موسی و صورت چو صلیبست
۱۳
مائیم که معشوق خود و عاشق خویشیم
۱۴
هم سید و هم بنده نظر کن که حبیبست

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.