غزل شمارهٔ ۴۱۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
جانم از درد دل دوائی یافت
۲
درد نوشید از آن صفائی یافت
۳
بینوا بود جان مسکینم
۴
از نوای خدا نوائی یافت
۵
گنج اسمای حضرت سلطان
۶
ناگه از کنج دل گدائی یافت
۷
درد دل هر که برد بر در او
۸
آن قماشش بگو بهائی یافت
۹
دیدهٔ هر که نور رویش دید
۱۰
در همه آینه لقائی یافت
۱۱
دل به میخانه رفت خوش بنشست
۱۲
خوش مقامی و نیک جائی یافت
۱۳
نعمت الله ز خویش فانی شد
۱۴
جاودان زان فنا بقائی یافت