غزل شمارهٔ ۲۰۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای خدا این وصل را هجران مکن
۲
سرخوشان عشق را نالان مکن
۳
باغ جان را تازه و سرسبز دار
۴
قصد این مستان و این بستان مکن
۵
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
۶
خلق را مسکین و سرگردان مکن
۷
بر درختی کشیان مرغ توست
۸
شاخ مشکن مرغ را پران مکن
۹
جمع و شمع خویش را برهم مزن
۱۰
دشمنان را کور کن شادان مکن
۱۱
گر چه دزدان خصم روز روشنند
۱۲
آنچ می‌خواهد دل ایشان مکن
۱۳
کعبه اقبال این حلقه است و بس
۱۴
کعبه اومید را ویران مکن
۱۵
این طناب خیمه را برهم مزن
۱۶
خیمه توست آخر ای سلطان مکن
۱۷
نیست در عالم ز هجران تلختر
۱۸
هرچ خواهی کن ولیکن آن مکن