غزل شمارهٔ ۴۹۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چشم ما روشن به نور او بود
۲
این چنین چشمی خوش و نیکو بود
۳
آینه با او نشسته روبرو
۴
روشنی آئینه را زان رو بود
۵
گر تو می گوئی که این رشته دو تو است
۶
تو غلط گفتی که آن یک تو بود
۷
قطره و دریا به نزد ما یکی است
۸
دو نماید در نظر نی دو بود
۹
هر که او را یافت آن را یافته
۱۰
همچو ما دایم به جست و جو بود
۱۱
جود او بخشید عالم را وجود
۱۲
بی وجود او وجودی چو بود
۱۳
نعمت الله مظهر اسمای اوست
۱۴
اسم او ذات و صفات او بود