غزل شمارهٔ ۲۰۲۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مات خود را صنما مات مکن
۲
بجز از لطف و مراعات مکن
۳
خرده و بی‌ادبی‌ها که برفت
۴
عفو کن هیچ مکافات مکن
۵
وقت رحم است بکن کینه مکش
۶
بنده را طعمه آفات مکن
۷
به سر تو که جدایی مندیش
۸
جز که پیوند و ملاقات مکن
۹
خاک خود را به زمین برمگذار
۱۰
منزلش جز به سماوات مکن
۱۱
اولش جز به سوی خویش مکش
۱۲
آخرش جز که سعادات مکن
۱۳
آنچ خو کرد ز لطفت برسان
۱۴
ترک تیمار و جرایات مکن
۱۵
بنده اهل خرابات توایم
۱۶
پشت ما را به خرابات مکن
۱۷
ما که باشیم که گوییم مکن
۱۸
چونک گفتیم ممارات مکن