غزل شمارهٔ ۶۰۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که جان در عشق جانان می دهد
۲
عشق جانان کشته را جان می دهد
۳
می فراوان است و ساقی بس کریم
۴
می به سر مستان فراوان می دهد
۵
شاهد ما بس لطیف و نازک است
۶
بوسه بر روی حریفان می دهد
۷
آبرو گر قطره ای پیشش بریم
۸
در عوض دریای عمان می دهد
۹
جود او بخشید عالم را وجود
۱۰
لطف او پیوسته احسان می دهد
۱۱
گنج را در کنج ویران می نهد
۱۲
و آن نشان ما را به پنهان می دهد
۱۳
سید ما دست دستان می برد
۱۴
بعد از آن دستی به دستان می دهد