غزل شمارهٔ ۶۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
معنی یکی و صورت او در ظهور صد
۲
چه جای او که صورت او هست بی عدد
۳
آئینه بی شمار و نماینده اش یکی
۴
باشد صفات بی حد و ذاتش بود احد
۵
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضول
۶
تا چشم روشن تو کند پاک از رمد
۷
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از او
۸
با غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد
۹
ما چون نبییم و همدم نائی لطف او
۱۰
هر دم دمی جدید درین نی همی دمد
۱۱
در دام ما درآید و دانه خورد ز ما
۱۲
مرغی کز آشیانه توحید بر پرد
۱۳
سید که میر مجلس مستان عالم است
۱۴
با ما حریف باشد از این جام می خورد
