غزل شمارهٔ ۷۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عالم چو مثالی است که در آب نماید
۲
یا نقش خیالی است که در خواب نماید
۳
یا ظل وجودی است که موجود به جود است
۴
همسایه در این سایه به اصحاب نماید
۵
هر ذره ز خورشید جمالش که نموده
۶
نوری است که در صورت مهتاب نماید
۷
خوش جام حبابی است که پر آب حیاتست
۸
از غایت لطف است که آن آب نماید
۹
یک نقطهٔ اصلی است کتبخانه و فرعش
۱۰
حرفی است که صد فصل ز هر باب نماید
۱۱
ذات است و صفات است که محبوب و محبند
۱۲
این هر دو محبانه به احباب نماید
۱۳
در آینهٔ روشن سید نظری کن
۱۴
تا نور ظهورش به تو از باب نماید