غزل شمارهٔ ۷۲۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر که بر خاک راه او افتاد
۲
بد مگویش که او نکو افتاد
۳
به هوائی که خاک راه افتاد
۴
رند سرمست کو به کو افتاد
۵
بت من پرده را ز رو برداشت
۶
بنده سجده کنان برو افتاد
۷
عشق مستانه در خروش آمد
۸
عقل مسکین به گفتگو افتاد
۹
آفتاب جمال رو بنمود
۱۰
مه هلالی شد و دو تو افتاد
۱۱
هر که چون ما فتاد در دریا
۱۲
غرقه گردید و سو به سو افتاد
۱۳
نعمت الله فتاد مست و خراب
۱۴
نظری کن ببین که چو افتاد