غزل شمارهٔ ۱۰۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوش حیاتی که پیش او میرم
۲
چون بمیرم به کیش او میرم
۳
عشق او شمع و من چو پروانه
۴
گرچه سوزد که در برش گیرم
۵
گر زند ور نوازدم چون نی
۶
بجز از ناله نیست تدبیرم
۷
دوش دیدم خیال او درخواب
۸
لطفش امروز کرده تعبیرم
۹
سروری بر همه توانم کرد
۱۰
من چو در پای میر خود میرم
۱۱
چون توانم که عذر او خواهم
۱۲
که سراپا تمام تقصیرم
۱۳
هرچه گویم ز خود نمی گویم
۱۴
نعمت الله کرده تقدیرم