غزل شمارهٔ ۱۰۹۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فاش شد نام ما که قلاشیم
۲
عاشق و رند و مست و اوباشیم
۳
والهٔ زلف یار دلبندیم
۴
مبتلای بلای بالاشیم
۵
یار سرمست چشم مخموریم
۶
عاشق شاهدان جماشیم
۷
نقش هستی خود فروشستیم
۸
این زمان عین نقش نقاشیم
۹
پشه ای را به جان نیازاریم
۱۰
مورچه ای را دلش نبخراشیم
۱۱
چون همه جز یکی نمی بینیم
۱۲
لاجرم ما همه یکی باشیم
۱۳
نقطه شد حرف و حرف شد سید
۱۴
ما بدین حرف در جهان فاشیم