غزل شمارهٔ ۱۱۰۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما سلطنت فقر به عالم نفروشیم
۲
یک جام شرابی به دو صد جم نفروشیم
۳
در کوی خرابات مغان همدم جامیم
۴
هرگز به بهشت ابد این دم نفروشیم
۵
گوئی که به جز جنت شادی به غم عشق
۶
شادی تو نگه دار که ما غم نفروشیم
۷
دردیست دلم را که به درمان نتوان داد
۸
زخمی است درین سینه به مرهم نفروشیم
۹
بسیار فروشیم می ذوق و لیکن
۱۰
یک جرعه به جانیست جوی کم نفروشیم
۱۱
گفتیم فروشیم یکی جرعه به جانی
۱۲
سودا مکن ای خواجه که آنهم نفروشیم
۱۳
یک لحظه حضوری و دمی صحبت سید
۱۴
گر زانکه دهد دست به عالم نفروشیم