غزل شمارهٔ ۱۱۱۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به عشق چشم بیمارت دلم بیمار می بینم
۲
ولی از نوش سیراب لبت تیمار می بینم
۳
همیشه چشم سرمست تو را مخمور می یابم
۴
ولی در عین سرمستی خوش و هشیار می بینم
۵
لب لعلت چو می بوسم حدیثی باز می گویم
۶
از آن طوطی نطق خود شکر گفتار می بینم
۷
نهال سرو بالای تو را بر دیده بنشانم
۸
چه نخلست اینکه چشم خویش برخوردار می بینم
۹
به عالم هر کجا حسن رخ خوبی که می باشد
۱۰
خیال عکس خورشید جمال یار می بینم
۱۱
ببین بی روی جانانه چه باشد حال جان و دل
۱۲
چو بی گل خاطر بلبل چنین افکار می بینم
۱۳
چو سید صوفی صافی که باشد ساکن خلوت
۱۴
ز عشقت بر سر بازار شسته زار می بینم