متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۲۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عاشق مستم به کوی می فروشان می روم
۲
ساقی رندم به سوی باده نوشان می روم
۳
کوزهٔ می دارم و رندانه می گردم روان
۴
عقل را بگذاشتم نزدیک مستان می روم
۵
نقطه در دایره بنمود خوش دوری تمام
۶
من که پرگار ویم بر گرد گردان می روم
۷
سایهٔ نور خدایم می روم از جا به جا
۸
یا چو خورشیدی که در عالم بدینسان می روم
۹
گر نباشد صومعه ، میخانه خود جای منست
۱۰
پادشاهم هر کجا خواهم چو سلطان می روم
۱۱
نالهٔ زارم شنو کاین نالهٔ درد دل است
۱۲
درد دل بردم بسی این دم به درمان می روم
۱۳
گوئیا من جامم و در دور می گردم به عشق
۱۴
لب نداده بر لب دلدار بوسان می روم
۱۵
الصلا ای عاشقان با من که همره می شود
۱۶
بلبل مستم روان سوی گلستان می روم
۱۷
جام می شادی جان نعمت الله می خورم
۱۸
با حریفان خوش روان در خلوت جان می روم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.