متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مائیم که مظهر صفاتیم
۲
سر حلقهٔ عارفان ذاتیم
۳
سیاح ولایت قدیمیم
۴
هم ساکن خطهٔ جهاتیم
۵
باقی به بقای ذات عشقیم
۶
ایمن ز حیات و از مماتیم
۷
دانندهٔ سر حرف گوئیم
۸
پرگار وجود کایناتیم
۹
خضریم که رهنمای خلقیم
۱۰
پروردهٔ چشمهٔ حیاتیم
۱۱
او بحر محیط ، ما چو موجیم
۱۲
او نیشکر است و ما نباتیم
۱۳
ما بندهٔ سیدیم از جان
۱۴
بیزار ز لات و از مناتیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.